معادن ایران به کمک گردشگری می آیند؟
دعوای کیهان و پناهیان بر سر منافع مادی! / ظاهرا در پشت پرده خبرهایی هست
ناترازی برق به زمستان هم می کشد! / هدررفت ۱۷درصد برق تولیدی کشور در مسیر انتقال
ساعت کاری بانک ها تغییر کرد
استعفای عشقی، فرار محترمانه است!
اعتراف شوکه کننده عبدالرضا داوری در مورد احمدی نژاد و ظریف
۳۰درصد مردم زیر خط فقر هستند / مؤسسات خیریه کفاف نیاز ما را نمی دهند
هزینه لوازم التحریر برای کلاس اولی ها چقدر آب می خورد؟
سقوط آزاد درآمدِ کارگران در تابستان امسال، فقط مختص کارگران صنایع نیست، کارگران ساختمانی، گروه بزرگ دیگری هستند که از قطعی برق میلیونها تومان در هر ماه ضرر میکنند و جیبهای خالیشان تهیتر و بیپولتر میشود.
«پرویز زعیمی» فعال صنفی کارگران ایران پوپلین رشت، در این رابطه میگوید: برای من جای سوال است که چرا هیات دولت و مسئولان که به دلیل گرمای هوا و کمبود برق، بخشنامه صادر میکنند و ادارات و بانکها را تعطیل میکنند، کارگران را نمیبینند؟ آیا کارگران تافته جدا بافتهی ملت هستند و جزو جمعیت کشور به حساب نمیآیند؟
کریمی بیان کرد: در جلسه با رییسجمهور همچنین اشاره کردیم که سیاستهایی از قبیل فرزندآوری و جوانسازیِ جمعیت را نمیشود با حرف و قوانینِ روی کاغذ پیگیری کرد. وقتی دستمزد کارگران حتی نمیتواند حداقل هزینههای زندگیِ فردیِ یک جوان را تأمین کند، چگونه انتظار داریم جوانان تشکیل خانواده بدهند و به فکر فرزندآوری باشند. باید برای سیاستهایی که روی کاغذ مینویسند برنامهی عملی داشته باشند.
برای تبیین عملکرد دولت و به طور مشخص وزارت کار، هیچ سند و مدرکی بهتر از این دادهها و اعداد نمیتوان یافت؛ وقتی کارگران در تامین سادهترین نیازمندیهای خود براساس قاعده هرم مازلو که یک سفره بسیار حداقلی ست، ناتوانتر از همیشه شدهاند، دولت چطور میتواند ادعای گام برداشتن در مسیر بهبود معیشت طبقهی کارگر داشته باشد؟ باید گفت، آفتاب آمد دلیل آفتاب....
در حالیکه فرزند یک کارگر زحمتکش سالی ۳ کیلو گوشت قرمز نمیخورد و سلامتی و آیندهاش در معرض خطرِ جدیست، آقای وزیر کار و معاونان ایشان که خود با حقوقهای بالای ۴۰ و ۵۰ میلیون تومانی زندگی میکنند، مدعی حمایت از معیشت و زندگی کارگران هستند و تنها راهکاری که برای این حمایت به ذهنشان میرسد، فرستادن لایحه تخریبیِ اصلاح قانون کار به مجلس است.
خدایی تصریح کرد: همه در رسانه میبینند که وزیر کار، متکلم وحده است و دولت اجازه نمیدهد گروه کارگری و کارفرمایی با هم بحث و چانهزنی کنند؛ آخر این چه مدل مذاکرات مزدیست؟ گویا طرف حساب گروه کارگری، دولت است نه کارفرمایان! مگر قرار نیست دولت صرفاً نقش میانجی و واسط داشته باشد؟!
حاجاسماعیلی تصریح میکند: من فکر می کنم که الان رقم خط فقر و یا به عبارتی سبد معیشت که تعریف غیردقیقی از خط فقر است، حدود ۲۵ میلیون تومان است. نرخ تورم هم در پایه ۴۲ درصد است. اگر براساس همین شاخص بخواهیم دستمزد را تعیین کنیم، رقمهایی که دولت مدنظر دارد و آن رقمی که مجلس تصویب کرده، به هیچ وجه کفاف حقوق کارگران را نخواهد داد.
محسن باقری عنوان کرد: وزارت بهداشت در اقدامی کاملا یکطرفه و غیرقانونی، بدون حضور شرکای اجتماعی، سبدی را معرفی کرده که در این سبد تعداد قابل توجهی از اقلام سبد، کاهشِ گرمی داشته است.