به گزارش اقتصادران، رضا حاجیکریم درباره اوضاع آب در تهران با توجه به عدم بارندگی و روند رو به افول ذخایر سدها اظهار داشت: ما چند اصل مهم داریم اول اینکه تامین آب شرب شهروندان وظیفه ذاتی، نهایی و طبیعی حاکمیت است یعنی باید آب شرب را به هر نحو ممکن تامین کنیم اما به این معنی نیست که اهداف آمایشی سرزمین را نگاه نکنیم و بدون توجه به این موضوع اجازه دهیم جمعیت مستقر شود، باید به نوع بارگذاری و اسکان جمعیت در تهران به عنوان علت نگاه کنیم که بحران کمبود منابع آبی؛ معلول آن است. موضوع دیگر اینکه ما در استان تهران وضعیت ویژهای داریم و در مقایسه با کل کشور که حدود ۷۸ درصد مصرف آب بخش کشاورزی و در حد ۲ تا ۳ درصد مربوط به شرب است؛ در استان تهران ۴۴ درصد مصارف آب مربوط به شرب است و این نشان میدهد استان به لحاظ شرب بسیار ناپایدار و آسیبپذیر است.
۹۰ درصد منابع تجدیدپذیر آب تهران را مصرف میکنیم
وی افزود: موضوع دیگر اینکه شاخصی در دنیا بنام شاخص WTA داریم که اساس آن به این شکل است که اجازه نداریم بیش از ۴۰ درصد منابع آب تجدیدپذیر را مصرف کنیم، وقتی حداکثر ۴۰ درصد منابع آب تجدیدپذیر را مصرف کنیم اگر با سال خشک مثل امسال و یا نظام کمبارشی مواجه شویم؛ میتوانیم برای چند سال از این منابع استفاده کنیم تا از دوره کمبارشی و خشکسالی خارج شویم، اما در تهران بالای ۹۰ درصد منابع تجدیدپذیر آب را مصرف میکنیم و به اینجا رسیدیم که در حوزه آب شرب بسیار بسیار آسیبپذیر شدیم.
صادقانه با مردم صحبت کنیم و شجاعانه تصمیم بگیریم
این کارشناس حوزه آب گفت: یکی از راهکارها اینکه صادقانه با مردم صحبت کنیم و شجاعانه تصمیم بگیریم یعنی اگر لازم شد آب را برای مقطعی قطع کنیم، به سمت اصلاح الگوی مصرف برویم، وضعیت کولرهای آبی ساماندهی شود، بازچرخانی در مبدا داشته باشیم، فضای سبز شهری را با آب شرب آبیاری نکنیم، اگر مال و مگامال میسازیم از آب شهری استفاده نکنیم و این مراکز را به سمت بازچرخانی سوق دهیم و مهمتر از همه اینکه به سمت اصلاح الگوهای کشاورزی اطراف تهران برویم و از این آب برای شرب استفاده کنیم، نتیجه اینکه بیش از این به منابع دیگر آبی دست نزنیم.
وی بیان داشت: اکنون از هر جایی که ممکن است آب را به تهران منتقل میکنیم، هر چه دشت در فاصله ۱۵۰ تا ۲۰۰ کیلومتری تهران هم وجود داشت برای تامین آب شرب خشکاندهایم، فقط مانده که به سمت رودخانههای شمالی برویم که البته زمزمههایی هم در این رابطه وجود دارد.
چه دلیلی دارد از آب یارانهای و شرب مردم برای ساخت مگامال استفاه شود؟
حاجیکریم تاکید کرد: ماجرا اینجاست که بازچرخانی باید از منازل و سیستمهای آب خاکستری آغاز شود، هرچند خیلی دیر است اما امروز بهتر از فرداست، در پروژههای کلان اگر در شهری ساخت و ساز تجاری و کلان انجام میشود باید سستم بازچرخانی اجرا شود؛ هزینه سیستم بازچرخانی کمتر از یک درصد پروژه است اما چون برای آن الزام قانونی وجود ندارد این کار انجام نمیشود و باتوجه به حاتمبخشی وزارت نیرو افراد در یک چانهزنی براحتی انشعاب دریافت میکنند. برای حل بحران آب باید با شهامت حقابه این مراکز را قطع کرد، بخش خدماتی که از ساخت و ساز خود ایجاد ارزش افزوده میکند چه دلیلی دارد آب یارانهای را که مردم برای شرب ندارند در مگامال و ساخت و ساز کلان و یا تفریحی مصرف کند؟
لزوم تغییر محاسبه قبوض آب از متر مکعب به لیتر
وی اظهار داشت: اقدماتی که در این حوزه آب انجام میشود زودبازده نیستند، سالهاست وزارت نیرو در طرح اتصال رینگ آبرسانی تهران کار میکند اقدامات سازهای در بخش آب زمانبر و دیربازده هستند اما اقدامات فرهنگی مثل کاهش مصرف و صرفهجویی قطعا در این اوضاع نزار میتواند کمک حال تهران باشد، واجبترین کار این است که در جامعه یک گفتمان آبی شکل بگیرد و مردم نسبت به موضوع آب و مصرف آن حساسیت پیدا کنند و از سوی دیگر حاکمیت کمک کند این حساسیتها بیشتر برانگیخته شود مثلا اکنون قبوض آب مشترکین بر اساس متر مکعب است که هیچ حسی در زمینه میزان مصرف به مصرفکننده نمیدهد، زیرا آب معدنی و یا هر نوشیدنی را لیتری خریداری و مصرف میکند و از متر مکعب چندان شناختی وجود ندارد، بنابراین با یک اقدام ساده مثل تبدیل قبوض آب به لیتر به جای متر مکعب حساسیتها را بیشتر تحریک کند.
این کارشناس حوزه آب یادآور شد: در هر حال به نظر بنده بین راهکارها باید روش رفتار صادقانه و شجاعانه با مردم را انتخاب کنیم چراکه منجر به پایداری بیشتر سرزمین خواهد شد.